201204287001454 Ölmek isterim, Ama yalnız ve kimsesiz. Şiir gibi değil de, Şair gibi ölmek isterim. Elimde kalemim, Aklımda yazamadığım mısralar, Gözlerimde son bir damla yaş; Bulutlara takılır kalır bakışlarım. Burnumda koklayamadığım, Dostlarımın kokusu. Tanıyamadığım dostlarım, Kalbimde yaşayamadığım, Sevdaların sızısı. Yüreğim de acılar,  Ellerim de kan; Kelimeleri yaralayan.   Yeniden doğmak isterim, Sırf tekrar ölebilmek için. Yeniden başlamak isterim, Ruhum bedenden ayrılırken. Ölümün nasıl bir duygu , Olduğunu bile yazmak isterim. Belki öyle bir anlatırım ki; Okuyan her gün ölmek ister Belki de hayata tutturur dört elle, Yazdıklarım.  Bir şiir gibi yaşayamadım Ama şair gibi ölmek isterim, İki mısra söylenir arkamdan; "Hüzünlü ve kederli, Sessiz göz yaşları ve Yaraları bir kalple  Uğurlandı son yolculuğuna"   Âdem Koçaker Kalemin Secdesi