Acılar içinde geçiyor dertli ömrüm Dayanacak gücüm kalmadı yorgunum yorgun Ne yapsam iki yakam bir araya gelmiyor Hırkam yırtık,pabuç delik,ben yorgunum yorgun Gözüm ne boyalı şöhrette nede parada Ben beni bileli ömrüm zararda Mutluluk limanına varamadım bu deryada Yelken yırtık,kürek kırık,ben yorgunum yorgun Ne can bildiğim dostalardan hayır var nede yardan vefa Deli etti beni haksız yere çektiğim bu cefa Son bulsun acılarım hiç olmazsa bir defa Belim bükük,yürek ezik,ben yorgunum yorgun Yıllardır bir vefasızı beklemekten Harman yerine döndü yaralıyım yürekten Dertleri birbirine eklemekten Yorgunum dostlar yorgunum yorgun Anladımki geri dönmeye niyeti yok Varlığımın gözünde hiçmi kıymeti yok Gönlümdeki aşktan başka servetim yok Başım darda,canım zorda,ben yorgunum yorgun Saçımı ağarttı bu dünyadan göçüp gidenler Gönlümü kararttı habersiz çekip gidenler Sırtımdan vurdu yüzüme gülenler Ömrüm harap,gönlüm ezik,ben yorgunum yorgun

Bir yanımda yoksulluk bir yanımda ayrılık Ne yana döneyim kanadım kırık Bunca derdi bunca yükü taşıyamıyorum artık Mertek çürük,tavan delik,ben yorgunum yorgun Bir tutam sevgi dilenmekten Her sayfada elenmekten Namerde hedef gösterilmekten Yorgunum dostlar yorgunum yorgun..

Şiir:İbrahim Dizlek Yorum:Kıvırcık Ali (S.Sönmez'e) https://www.youtube.com/watch?v=2RKWrc4GXCU