Öldürüğümü kokan Leşimden anlayacaklar.
Ne bir gözyaşı akacak yüzüme
Nede bir damla su vuralacak tenime-
Ne saçlar yolunacak başımda
Ne bir kimse saracak beni bedenine
Ne de yanacak birisi gittiğime

Seni beklerken ö…

Bu gece aşkın sırrına kalem basıyorum. Kapatıp gözlerimin parantezini, dikkat tabelası asıyorum sözlerimin ünlemine. Ustabaşı hüznüme, üstü başı yırtık cırak oldu ellerim... Ellerime dokundu yüreğimdeki kederim... Cü…

Kalbim büyüdü artık aşkının karşısında... Kalbime dar gelen aşk, sevincime bol gelen hüzün, nasıl ulaştırır beni vuslatsız yollardan sana? Kasıp kavuran sevdaydı içimde kopmayan kasırgalar... Bütün yolları sana çıkar…

Kapatıp gözlerimi sensizliği yazıyorum ezberden, gökler sağnak sağnak yalnızlık yağdırırken üstüme, ben içimde bulutlar biriktiriyorum müzmin kavgalarıma... Sana kavgalar büyütüyorum İstanbul, boşalan sevda sokakları…

Adın esir aldı yine kalemimi... Ne zaman kalemi elime alsam, senin sokaklarında buluyorum soluğumu... Bir çocuğun sapan taşına gizleyip inancımı, bir bebeğin parlayan gözlerine bırakıp umudumu, senin sokağına koşuyor…