resim2 Ellerim kalbime sadık kaldıkça Ben hep seni çizeceğim kâğıtlara Ta ki seninle kaybettiklerimi bir başkasında bulana dek… Uzak bir kente yokluğunu getirdim bugün Martıların sesi kesildi O bilindik vapurlar yalnızlığa demir atıyor bugün Denizlerin heybeti, içine girmeden bilinmiyor Tıpkı sevda gibi, bir defa öğrendin mi ölene dek unutulmuyor… Bugün gözlerine demir atıyor sözlerim Bir yandan sensizlik, bir yandan gözlerin Zihnimin en derin yerinde beni boğazlıyor Biliyorum bir arada olmamız imkânsız Benden sonra nicesini sevmişsin Elbet sevildiğinde olmuş Kısacası senden vazgeçtim deyip, Önüne geleni ardına almışsın Oysa ben sana elinden geleni ardına koyma demiştim! Demiştim de dinlememiştin beni… Doğrusu sen vazgeçmeyi sultanlık sanıyorsun Kazandığın bir kaç malı ganimet sayıyorsun Bilmelisin ki Bu şehrin altı savaşarak kazanan padişahlarla Üstüde sevişerek kaybeden sultanlarla dolu Şuurumu bıçaklayan ihanetlerin Gözlerinden uzak bir hücreye attı beni Bir de kendine benim dünyamdan bak/sana Nedensiz nasıl sevilir göreceksin o zaman! Artık Neden ağlıyorum biliyor musun? Geleceğimi bile bile ardına bakmadan giderdin ya hep Şimdi dönüp bakacağın bir ardın bile yok Ardından geleceği bırak! Geçmişin bile yok… Fadıl Serbest https://www.youtube.com/watch?v=Vr_v2hJW9T4