Vuslat Mektupları

İçimdeki yangın sönecek diye Yazdım durdum vuslat mektuplarını Bir gün felek bana gülecek diye Yazdım durdum vuslat mektuplarını

Bir ümit içimde gelecek diyor Bu hasret E kim de bitecek diyor Bütün dertlerini silecek diyor Yazdım durdum vuslat mektuplarını

Gönlüm viranhane güller açmıyor Güller açsa n olur bülbül uçmuyor Gözlerim kurudu seller saçmıyor Kanla yazdım vuslat mektuplarını Gece uyku vermez gündüz keşmekeş Istırab bedava,hüzünler beleş Bir daha dünyama doğmadı güneş Yandı sandım vuslat mektuplarını Gözlerinde gurur vardı aşikar Doladı gönlüme gitti zülfü yar Şu dünyada o ndan başka kimim var O na saldım vuslat mektuplarını Ne defter ne kağıt kalem kalmadı Bir gitti o gidiş haber salmadı Bekledim yıllarca kapım çalmadı Ona saldım hasret mektuplarını Gidecek bu mektup dostun eline Okuyup koyacak göğüs cebine Hem boyuna yazdım hem de enine Yazdım durdum vuslat mektuplarını Velhasıl bu sevda sürsün bir ömür İster sev,istersen aşkımı sömür Kalemler bitse de parmağım kömür Yazdım durdum vuslat mektuplarını Aldandım gördüğüm düşe rüyaya Ben mecnun değilim sen ise Leyla Reva mı bu hasret bana ey MEVLA Sana sundum VUSLAT mektuplarını.