Sen ve ben kâğıtlarda bile ayrılmayalım diye, İki nokta koyuyorum her cümlenin sonuna.. Sonra bir o tarafa bir bu tarafa yuvarlanıp gergef işliyorum saçlarından ömrümün yoluna.. .. Ne zaman biterse nefesim, o zaman yaşıyorum seni, her nefes alışta.. Sonra anlıyorum elinden içtiğim her yudumda.. Bir noktaya bin anlam yükleyebilir bir insan Ama hiçbir nokta bitmeden koyulmaz bir anlamın ardına..   Ya sükûttur seni benden ayıran Ya da hiç söylenmemiştir henüz beni sana ulaştıracak olan o söz bitimi nameler Kısa kelimelerle kurduğum şiirler gibi Yarım kalıyorum yanında ve virgül çekip bizden sonra bir daha başlıyorum Adını aklıma yazmaya..   Kokun genzimde bir nakış gibi işleniyor, Ellerim her gün biraz daha uzanıyor sana ulaşmak için Ve rüyalarım her gün ellerime paralel uzanıyor sana dokunabileyim diye..   Şimdi ne söylesem ve ne yazsam adının yanına Hiç bir şey yakışmıyor gibi adımdan başka..   Ama saklıyorum duygularımı her sözümden sonra Bu yüzden iki nokta koyuyorum her cümlenin sonuna.. Seninle bittiğimi herkes anlasın diye bir kez daha..   Kahraman Tazeoğlu   https://www.youtube.com/watch?v=BQeBGVdJ1z0